Anderlecht
Altijd toegankelijk
Speelplein
Toegang voor personen met een beperkte mobiliteit

Dit park heeft een dubbele bedoeling: ten eerste de aanleg van een groene ruimte in een wijk met weinig parken, pleinen en aanplantingen, en ten tweede een plaats creëren waar kinderen kunnen spelen en de mensen uit de kansarme buurt elkaar kunnen ontmoeten of samen een wandeling kunnen maken.

Begin 2000 was het park klaar. Op vraag van de bevolking werd het park opgebouwd uit zones die zijn voorbehouden voor bepaalde activiteiten: een sportterrein, twee speeltuinen, een kiosk, een met gras begroeid heuveltje, een petanqueterrein, een meer groene tuin waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en onderling met elkaar verbonden wegen met tal van zitbanken.

Als omkadering van deze voorzieningen en om het groene karakter van het park te versterken, werden er hagen en bomen aangeplant. Met uitzondering van het sportterrein is de wegbedekking waterdoorlatend. Zo wordt de bodem gevoed met water dat de planten kunnen opzuigen in droogteperiodes.

Openingsuren

Het park is elke dag open voor het publiek, volgens dit schema::

  • van 01 oktober tot 31 maart, van 08u20 tot 17u45;
  • van 01 tot 30 april, van 08u20 tot 18u45;
  • van 01 mei tot 31 augustus, van 08u30 tot 20u45;
  • van 01 tot 30 september, van 08u20 tot 19u45;

De parkwachters-animatoren zijn de hele tijd aanwezig en bieden een aantal recreatieve en sportieve activiteiten aan.

Informatie te plaatse

Hebt u een vraag? Wilt u een probleem signaleren? Spreek dan een van de parkwachters aan.
Leefmilieu Brussel : 02 775 75 75, info@leefmilieu.brussels

Ingangen

Het Anderlechtse Dauwpark heeft ingangen aan de Poincarélaan, de Pottengoedstraat, het Lemmensplein en Bergensesteenweg.

Openbaar vervoer
BUS: 213, 46 (halte(s) : Anderlechtsepoort, Liverpool)
TRAM: 51, 82 (halte(s) : Anderlechtsepoort)

Speeltuin voor kinderen en jonge adolescenten, sportterrein (basketbal en minivoetval), kiosk als schuilplaats bij regenweer, petanquepiste, verlichting, zitbanken, vuilnisbakken, lokaal voor parkwachters-animatoren, drinkfontein.

Speelplein
Toegang voor personen met een beperkte mobiliteit

Het project dateert van juli 1997 toen de gemeente Anderlecht aan Leefmilieu Brussel vroeg om een recreatieruimte te ontwerpen op en in de plaats van een verwaarloosd terrein van 7000 m² in de Kuregemse Dauwwijk. Het project paste perfect in de logica van het wijkcontract van 1997-2001 voor de Dauwwijk.

Tevoren was er een voorlopig sportterrein met gravel aangelegd, maar het terrein dat vroeger vol industriële gebouwen stond – waarvan er nog enkele overbleven –, lag er somber en weinig aantrekkelijk bij.

Leefmilieu Brussel paste een strategie toe die ze eerder uitprobeerde bij de aanleg van het Bonneviepark in Sint-Jans-Molenbeek: deze van de inspraak.

Er kwamen overlegvergaderingen met de inwoners en de hoofdrolspelers in de wijk (school, handelaars, bewoners van het aanpalende gebouw, wijkhuis, verenigingen, enz.). Het was de bedoeling om ervoor te zorgen dat het park zo veel en nauwkeurig mogelijk zou beantwoorden aan hun noden.

Na een openbaar onderzoek volgden debatten en vergaderingen. Omdat de overheid de bevolking bij het project betrok, lukte het haar om de burgers te betrekken bij het concept en om grondig in te spelen op hun wensen. De participatie begon tijdens de studie- en ontwerpfase, maar liep door tijdens de uitvoering van de werken die in 1998 van start gingen.

Coöperatieve ondernemingen met een sociale doelstelling zetten werklozen uit de buurt aan het werk voor bepaalde aspecten en fasen van de werken. Kinderen werkten mee aan het tekenen en afwerken van een deel van de muurschildering en stelden speeltuigen voor.

Begin 2000 was het Dauwpark klaar en sindsdien heeft het de sociale cohesie in de wijk versterkt.

De muurschildering op de blinde muren die het terrein omzomen, vormt een van de meest originele aspecten van het Dauwpark. De originele uitvoering is het resultaat van een samenspel tussen kunstenaars-schilders, dichters en kinderen uit de wijk.

Beeldhouwwerk

Slangenhoofd (1999)
Hugo Léon Morales (1955) maakte een beeld van een immens grote hand in gekleurde polyester. Die krijgt in een spel van Chinese schaduwen de vorm van een slangenhoofd. Dat hoofd lijkt uit de grond op te rijzen.

Het lichaam van de slang kronkelt verder langs de aangrenzende muren, maar dan wel in de vorm van een muurschildering die eindeloos doorloopt door de toevoeging van steeds nieuwe segmenten.

Muurschildering

De slang van de Zenne
Het lichaam van de slang kronkelt over een afstand van een honderdtal meter over de muren die het park omzomen. De muurschildering is tegelijkertijd een collectief en individueel kunstwerk.

Een atelier van zes schilders en zeven dichters zorgde voor de samenhang in het project. De kunstenaars voerden elk een segment van het kunstwerk uit. Het andere en belangrijke deel is het individuele werk van kinderen en jongeren uit de wijk. Het heel kleurrijke slangenlijf bestaat uit een opeenvolging van romantische of fantasievolle tekeningen.

Fauna
houtduif
zwarte kraai
zilvermeeuw
nijlgans
grote gele kwikstaart
wilde eend
pimpelmees
koolmees
huismus
zwarte roodstaart
ekster
heggenmus
turkse tortel
spreeuw
zwartkop
winterkoning
merel